Wanneer de kraterpijp van een vulkaan na meerdere uitbarstingen verstopt raakt kan kan bij opnieuw oplopende magma druk de vulkaan ontploffen en of gedeeltelijk instorten omdat de magma kamer bij de uitbarsting geleegd is waardoor het dak van de magmakamer (de vulkaan) niet meer gedragen kan worden. De resten van zo’n vulkaan noemen we een Caldera.

We zien dit niet bij de vulkanen op een midoceanische rug of een hotspot (daar vindt het magma meestal wel zijn weg via spleten en zijspleten) Meestal vind  Caldera vorming plaats bij samengestelde vulkanen op subductie zones. De Vesuvius en Santorini zijn mooie voorbeelden.

Deze vulkanen waren (voor de grote uitbarsting) vaak hoog opgebouwd opgebouwd uit lagen as, tuf, lava en stof. Zo was Santorini 3 kilometer hoog en 20 kilometer in omvang. Hierboven zie je wat er van over bleef na de grote uitbarsting in 1570 BC (voor Christus !)

De interactieve geoanimatie hieronder laat zien wat er gebeurt bij de vorming van een caldera.  Een volledige pagina vullende versie van dit model vind je op de schoolwebsite van Bart van Bossuyt Model Caldera >>> .